Wideofilmowanie - baza kamerzystów - filmy-wesele.com.pl Wideofilmowanie - baza kamerzystów - filmy-wesele.com.pl

"Anatematy" czyli jak w średniowieczu sakramentu małżeństwa udzielano.

"Anatematy" czyli jak w średniowieczu sakramentu małżeństwa udzielano.
W okresie wczesnego średniowiecza życie rodzinne uległo dużym wpływom kościoła. Również uroczystość zaślubin przybrała formę ceremonii chrześcijańskiej. Pewne stare zwyczaje zostały w ten sposób dopasowane.

Do Polski przybył legat stolicy apostolskiej wprowadzając w życie zawieranie małżeństw w obliczu kościoła i zabronił żon księżom. Przestrzegano zasady nieudzielania ślubów osobom ze sobą spokrewnionym, rozwiązywano związki zawierane pod przymusem, zakazano dawania ślubów tajnych.


Pierwsi polscy króle chrześcijańscy według tradycji

Był to duży postęp w porównywaniu z wiekami poprzednimi. Mieszko I wziął ślub z zakonnicą, Chrobry rzucił dwie żony, ale już Krzywousty żeniąc się ze spokrewnioną z nim ruską księżniczką udał się do Rzymu, by otrzymać zgodę na zawarcie małżeństwa. W późniejszym okresie ustanowiono zapowiedzi - trzy przez trzy tygodnie przed wyznaczonym terminem ślubu. Zwyczaj ten był niechętnie przyjmowany jeszcze do XV w.


Jak to wyglądało?

Podczas uroczystości zaślubin nie było mszy, ceremonia odbywała się przed drzwiami kościoła. Ksiądz nakładał młodym pierścionki, wiązał ich ręce stułą, wypowiadając przy tym formuły w języku polskim. Następnie całował pana młodego, ten z kolei swą nowo poślubioną kobietę. Ceremonię kończyło błogosławieństwo udzielone nowożeńcom. W późniejszym okresie wymagano obecności księdza nawet na uroczystości zaręczyn, nadając również i im kościelną formę.


Zwyczaje wschodnie

Były jednak tereny, głównie na Rusi, gdzie symbolem zawartego związku było huczne wesele. Jeśli para "wieńczana" (zaślubiana) w cerkwi nie urządziła wystawnej uczty, nie była uważana za przez lud za małżeństwo. Jeśli mąż lub żona zmarła, żyjącą osobę uważano za pannę lub kawalera, nie za wdową czy wdowcem. Zwyczaj ten był bardzo mocno zakorzeniony i przetrwał do XVIII w. Na ziemiach zamieszkałych przez Słowian, również praktykowany był dawny zwyczaj udzielania ślubów przez swata, co kościół potępiał i karał "anatematem" czyli klątwą (wyłączeniem ze społeczności chrześcijańskiej).


Różne święcenia

Panowie bardzo dostojnie obchodzili uroczystości swych zaślubin. Połączone one były bardzo często z poświęceniem nowo wybudowanego kościoła. Ludność wiejska przywykła do ludowych obrzędów początkowo niechętna była nowo przyjętemu zwyczajowi. Kościoły były też często bardzo oddalone, co utrudniało dotarcie do nich nowożeńcom. Z czasem chrześcijańska forma udzielania ślubów przyjęła się na terytorium całej ówczesnej Polski.

 

Przysłowia:

"Ślub przyniewolony – grzech nieprzebacony"

"Gdy prędkie śluby, posagu zguby"

"Wtedy na kwiaty, kiedy ksco, wtedy za mąż, kiedy chco"

Napisano na podstawie:

1. Aleksander Brukner; Dzieje kultury polskiej; Książka i wiedza 1957; tom pierwszy

2. Julian Krzyżanowski ; Nowa księga przysłów polskich i wyrażeń przysłowiowych polskich; Państwowy Instytut Wydawniczy Warszawa 1972r; tom trzeci.

Polecamy porady i artykuły
  • Dodaj komentarz – napisz co myślisz.
Redakcja portalu zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu obiektu.
Top